-Hej Kyubi!- usłyszałam z tyłu.
-Co, Kenya?- warknęłam.
-Nic, nic, co porabiasz?- spytał.
-Kopie, nie widać?- mruknęłam.
-Taa... Widzę, tylko po co?- zdziwił się.
-Bo tu będzie moja nora, durniu- odparłam i wsunęłam się do sporego już dołka, aby kopać dalej.
-Jaki znowu "durniu"?- mruknął.
-Tak, "durniu". Zajęta jestem, musisz mi przeszkadzać?- spytałam.
-Tak, muszę...- powiedział.
-Czemu?- odwróciłam się.
-Bo... słuchaj! Możesz mnie jeszcze nie skreślać?- jęknął.
-Tak, mogę. Teraz z łaski swojej odejdź!- krzyknęłam.
-Okej, okej!- jęknął. Więcej go już nie usłyszałam.
"Nareszcie" pomyślałam. Kopałam jeszcze kilka minut i wyszłam na zewnątrz dołka uwalana ziemią.
-Nareszcie! Skończyłam!- ucieszyłam się.
-Tak? A co?- tym razem usłyszałam głos Łapka.
-Kopać norę, przenoszę się tu- powiedziałam.
-Super! W końcu nie będzie tu tak nudno!- ucieszył się lisek.
-A czemu tu niby jest nudno?- spytałam.
-Bo mamy nie ma od kilku dni i nie mamy co robić- odpowiedział.
O kurde, czy to nie...
wtorek, 17 maja 2016
poniedziałek, 16 maja 2016
niedziela, 15 maja 2016
poniedziałek, 9 maja 2016
Lisi Pamiętnik #36
Zaśmiałam się nerwowo. Kenya obrzucił mnie spojrzeniem i wyszedł przed jaskinię.
-Coś nie tak stary, klapa?- usłyszałam kiedy zeskakiwałam z skały.
-Taa... Coś nie wyszło- jęknął Kenya.
-Po prostu nie znasz się na randkowaniu!- parsknął Lino, który jak się okazało czekał na rezultaty.
-Taa... Wiem- odpowiedział lis.
-Jak wiesz to spróbuj się poprawić!- zapalił się Lino. Usłyszałam kolejny jęk. Pokręciłam głową i ruszyłam z powrotem do lasu. Czas się przenieść! Gdzieś niedaleko nory Neli, Łapka i ich mamy rósł duży dąb, idealne miejsce na nową norę. Muszę sprawdzić czy jeszcze można się tam przenieść.
"Nie mogę uwierzyć że niedaleko tej nory mieszkała Lila" pomyślałam i uśmiechnęłam się na myśl o mojej opiekunce. W końcu doczłapałam do siedliska lisów, było dość ciasne ale mimo to kilka nor wykopane było na samym skraju. Drzewo pod którym chciałam wykopać norę znajdowało się naprzeciwko nory rodziny Neli i Łapka.
[Kilka minut później]
Tak, tu będę kopać. Nowa noro, przybywam!
-Coś nie tak stary, klapa?- usłyszałam kiedy zeskakiwałam z skały.
-Taa... Coś nie wyszło- jęknął Kenya.
-Po prostu nie znasz się na randkowaniu!- parsknął Lino, który jak się okazało czekał na rezultaty.
-Taa... Wiem- odpowiedział lis.
-Jak wiesz to spróbuj się poprawić!- zapalił się Lino. Usłyszałam kolejny jęk. Pokręciłam głową i ruszyłam z powrotem do lasu. Czas się przenieść! Gdzieś niedaleko nory Neli, Łapka i ich mamy rósł duży dąb, idealne miejsce na nową norę. Muszę sprawdzić czy jeszcze można się tam przenieść.
"Nie mogę uwierzyć że niedaleko tej nory mieszkała Lila" pomyślałam i uśmiechnęłam się na myśl o mojej opiekunce. W końcu doczłapałam do siedliska lisów, było dość ciasne ale mimo to kilka nor wykopane było na samym skraju. Drzewo pod którym chciałam wykopać norę znajdowało się naprzeciwko nory rodziny Neli i Łapka.
[Kilka minut później]
Tak, tu będę kopać. Nowa noro, przybywam!
niedziela, 8 maja 2016
Lisi Pamiętnik #35
[Kilka godzin po rozmowie]
Powoli otworzyłam oczy. Dopiero po kilku chwilach doszło do mnie co się stało i że jestem w mojej norze. W tej przeklętej norze oddalonej od reszty o ponad kilometr... Pierwszy raz chciałam się przenieść gdzie indziej, tam gdzie mogłabym spać bez potrzeby martwienia się że coś (lub ktoś) nagle wpadnie do mojej nory; a tutaj przychodzić tylko wtedy, kiedy będę musiała. Obróciłam się na drugi bok i spojrzałam na trawę lekko wrastającą do wnętrza nory, najwyraźniej las już odzyskał kolory. Podniosłam się na łapy i powoli ruszyłam w stronę Skalnego Tronu.
-Kyubi!- Kenya siedzący obok jaskini alf był wyraźnie ucieszony.
-Co tak fikasz?- spytałam widząc jak lis wstaje na łapy.
-A nic, nic! Chodź, wszyscy na ciebie czekają!- powiedział wskazując na jaskinię.
-Okej, okej!- parsknęłam śmiechem i weszłam do jaskini, a tam, pusto.
-To jakiś żart czy co?- byłam serio zdziwiona.
-Nie to nie żart!- odpowiedział radośnie lis.
-Czyli co, randka czy coś?- nie wiem co mnie podkusiło aby palnąć takie głupstwo.
-Zgadłaś, Kyubi!- odparł lis.
Zamurowało mnie.
Powoli otworzyłam oczy. Dopiero po kilku chwilach doszło do mnie co się stało i że jestem w mojej norze. W tej przeklętej norze oddalonej od reszty o ponad kilometr... Pierwszy raz chciałam się przenieść gdzie indziej, tam gdzie mogłabym spać bez potrzeby martwienia się że coś (lub ktoś) nagle wpadnie do mojej nory; a tutaj przychodzić tylko wtedy, kiedy będę musiała. Obróciłam się na drugi bok i spojrzałam na trawę lekko wrastającą do wnętrza nory, najwyraźniej las już odzyskał kolory. Podniosłam się na łapy i powoli ruszyłam w stronę Skalnego Tronu.
-Kyubi!- Kenya siedzący obok jaskini alf był wyraźnie ucieszony.
-Co tak fikasz?- spytałam widząc jak lis wstaje na łapy.
-A nic, nic! Chodź, wszyscy na ciebie czekają!- powiedział wskazując na jaskinię.
-Okej, okej!- parsknęłam śmiechem i weszłam do jaskini, a tam, pusto.
-To jakiś żart czy co?- byłam serio zdziwiona.
-Nie to nie żart!- odpowiedział radośnie lis.
-Czyli co, randka czy coś?- nie wiem co mnie podkusiło aby palnąć takie głupstwo.
-Zgadłaś, Kyubi!- odparł lis.
Zamurowało mnie.
Wsłuchaj się w historię którą opowiada las :)
Witam! Do bloga dodana została ścieżka audio, która towarzyszyć wam będzie podczas czytania :) Audio to oczywiście odgłosy lasu i świergot ptaków. Audio możecie zatrzymać jeśli będzie wam przeszkadzało, piszcie propozycje co mogę dodać do playlisty audio.
Lisi Pamiętnik #34
Dzisiaj wyjątkowo sam dialog, ale każda postać ma przypisany swój kolor dialogu:
Kenya - jasno-szary Szara Stal - żółty Nela - pomarańczowy
Anaruk - szkarłatny Serek - ciemno-żółty Łapek -zielony
Grauer - ciemno-szary Lino - jasno-niebieski
-Ona żyje?-
-Nie wiem.. Sprawdź!-
-Czemu ja? Ty sprawdź!-
-Jesteś najmłodszy z nas, oprócz jej, idź, chyba że się boisz!-
-Nie boję się! Jedyne czego się boje to że...-
-Siedź cicho, ja też się tego boje!-
-Chłopaki na pewno się boicie, ale co z tą kupą fioletowego pyłku?-
-Nie wiem, na pewno nie żyje, to pewne-
-Ale czemu akurat fioletowy pył to forma jego śmierci? Czemu nie znikł tak po prostu?-
-Nie wiem, ale teraz przynajmniej mamy pewność że jest martwy, prawa Grauer?-
-Masz racje, Szara Stalo-
-A co z Kyubi?-
-Kenya, powtarzam po raz setny, nie wiem!-
-Oh, zamknij się, ty się nie znasz-
-Ja się nie znam? Pf!-
-Anaruk nie wnerwiaj mnie, bo jak...!-
-Jak co? Ciebie mam się bać?-
-Tak!-
-Pfff... Nie boję się lisów!... No dobra może jej trochę....-
-Cicho bądźcie wreszcie! Patrzcie-
-Co?-
-Kyubi!-
-Co do... Ona żyje?!-
-Tak, dzięki bogu, oddycha!-
-Kenya, nie jaraj się tak-
-No ale nie wstaje!-
-Bo jest nieprzytomna, przygłupie!-
-I co teraz?-
-Bierzemy ją do nory-
-Ta jest, kapitanie dziobku-
Kenya - jasno-szary Szara Stal - żółty Nela - pomarańczowy
Anaruk - szkarłatny Serek - ciemno-żółty Łapek -zielony
Grauer - ciemno-szary Lino - jasno-niebieski
-Ona żyje?-
-Nie wiem.. Sprawdź!-
-Czemu ja? Ty sprawdź!-
-Jesteś najmłodszy z nas, oprócz jej, idź, chyba że się boisz!-
-Nie boję się! Jedyne czego się boje to że...-
-Siedź cicho, ja też się tego boje!-
-Chłopaki na pewno się boicie, ale co z tą kupą fioletowego pyłku?-
-Nie wiem, na pewno nie żyje, to pewne-
-Ale czemu akurat fioletowy pył to forma jego śmierci? Czemu nie znikł tak po prostu?-
-Nie wiem, ale teraz przynajmniej mamy pewność że jest martwy, prawa Grauer?-
-Masz racje, Szara Stalo-
-A co z Kyubi?-
-Kenya, powtarzam po raz setny, nie wiem!-
-Oh, zamknij się, ty się nie znasz-
-Ja się nie znam? Pf!-
-Anaruk nie wnerwiaj mnie, bo jak...!-
-Jak co? Ciebie mam się bać?-
-Tak!-
-Pfff... Nie boję się lisów!... No dobra może jej trochę....-
-Cicho bądźcie wreszcie! Patrzcie-
-Co?-
-Kyubi!-
-Co do... Ona żyje?!-
-Tak, dzięki bogu, oddycha!-
-Kenya, nie jaraj się tak-
-No ale nie wstaje!-
-Bo jest nieprzytomna, przygłupie!-
-I co teraz?-
-Bierzemy ją do nory-
-Ta jest, kapitanie dziobku-
Subskrybuj:
Posty (Atom)